"Kamila ten dzień jest cały dla ciebie, jesteśmy tu dla ciebie" - usłyszałam od Aleksandry i Magdaleny i wreszcie byłam gotowa przyjąć ten dar od drugiej kobiety. Moje towarzyszki, siostry, opiekunki, trzymające Przestrzeń Rytuału. Wy już wiecie ile ta podróż dla mnie znaczy i jak ogromnie jestem Wam wdzięczna. To było spotkanie z moimi przodkiniami. Uspokoiło mnie, odżywiło i zadbało o stabilne brzegi moich wód, które swobodnie nawigują teraz moimi myślami. Zanim to wszystko się wydarzyło potrzebowałam usłyszeć, zobaczyć, nazwać, poczuć swój największy lęk, puścić swoje najtrudniejsze blokady i przekonania. Dziś czuję się połączona ze źródłem. Znów ze spokojem ufam.

To była potężna praktyka somatyczna, uważna i duchowa, w której mogłam urodzić w gorącej wodzie wszystko, co jestem gotowa uwolnić. Ta kąpiel ziołowa była gorętsza niż jakakolwiek kąpiel geotermalna, jakiej doświadczyłam i miałam chwile, kiedy czułam, że to za dużo, aby w tym zostać. Ale wiedziałam, że jestem bezpieczna w swoim ciele, w wodach, w przestrzeni trzymanej przez Aleksandrę. I wiedziałam, że te narodziny przez ból są tylko częścią procesu, esencja wciąż ma zostać zaproszona. I nadeszła, z ruchem mojego oddechu i ciała, z wibracją mojego głosu tańczącego z głosem Aleksandry i dźwiękiem jej bębna. Doświadczenie przekształciło się w dary wewnętrznej mocy i przyjemności. A esencją tego było wyraźne rozpoznanie, że jest ono przekształcane nie tylko dla mojego osobistego doświadczenia, ale w wielkiej służbie, aby stworzyć więcej życia, więcej miłości i więcej mocy wokół mnie - w służbie dla całego Życia na Ziemi. Mówię z pulsujących wód w moim ciele do wysokich wibracji Życia we mnie i wokół mnie: TAK!

Sporo myślałam, jak napisać opinię o Rytuale Zamykającym - byłam po nim trochę zawiedziona 😉. Początkowo chciałam napisać, że czuję, że rytuał więcej we mnie otworzył, niż zamknął. Jednak z czasem okazało się, że pewne sprawy zmieniły bieg, ja sama zmieniłam perspektywę, zamknęłam stare rozdziały, a jednocześnie otworzyło się wiele nowych – niekoniecznie łatwych do przyjęcia, ale potrzebnych drzwi w relacjach. Jednym z ważniejszych ponownych odkryć było to, że to ja jestem w centrum mojego życia. Beze mnie ten rytuał by się nie udał. Długo szukałam "magicznego leku" i, szczerze mówiąc, również w kontekście tego rytuału miałam z tyłu głowy marzenie, że obudzę się jako nowa osoba. Liczyłam, że rytuał załatwi za mnie sprawy, które od dawna odkładałam na później. Oczywiście tak się nie stało – nic się samo nie zmieniło. To, co się zmieniło, to moje podejście. Po rytuale zaczęłam małymi krokami zmieniać dynamikę trudnych dla mnie relacji, co z kolei zmienia mnie. Zyskałam większą uważność na siebie i odwagę, by wprowadzać zmiany tam, gdzie są one potrzebne. Ten rytuał był dla mnie początkiem ważnego procesu. Nie rozwiązał moich problemów, ale pozwolił mi spojrzeć na nie z nowej perspektywy i zacząć działać.